.

SEKCJA B: Analityka kryminalistyczna i toksykologiczna

 

 Przewodniczące Sekcji

Prof. dr hab. Maria Kała

Prof. dr hab. Janina Zięba-Palus

 

 Zakres tematyczny sekcji:

Nowoczesne metody analityczne pozwalają na przeprowadzenie wielokierunkowych badań szerokiego spektrum śladów i mikrośladów nie biologicznych i biologicznych. Przydatność  wyników takich badań dla celów sądowych zapewnia ściśle określony warsztat analityczny.

Dla śladów kryminalistycznych jest to:

  • opracowanie metodyki badań identyfikacyjnych i porównawczych materiałów tworzących ślad na miejscu przestępstwa, takich jak lakiery, tworzywa sztuczne, włókna i tekstylia, szkło, kleje, środki smarne, gleba, materiały pisarskie, papier,
  • przeprowadzenie badania śladów pozostałych po wybuchu, pożarze, strzale z broni palnej,
  • wykorzystanie nowych technik badawczych,
  • tworzenie baz danych na potrzeby identyfikacji materiałów,
  • interpretacja wyników badań w odniesieniu do okoliczności zdarzenia,
  • dostępność do materiałów referencyjnych.

Powodzenie analizy toksykologicznej wymaga:

  • zapewnienia jakości (aspekty prawne i wykonawcze) wykrywania, identyfikacji, potwierdzenia i oznaczenia analitu  występującego w śladowych stężeniach w różnych materiałach,
  • objęcia analizą szerokiego spektrum trucizn (toksyny, jady, zasoby rynku narkotykowego, leki, suplementy diety, środki dopingowe, remedia medycyny naturalnej) lub ich biomarkerów,
  • opracowania różnych strategii postępowania analitycznego: metody przesiewowe – ogólne lub zawężone do konkretnej grupy związków lub problemów; potwierdzające; ukierunkowane,
  •  znajomości wartości dowodowej wyniku w zależności od metody i materiału,
  • interpretacji wyniku w odniesieniu do celu analizy: narażenie środowiskowe, zawodowe, zatrucie, terapia, stan „pod wpływem”, „po użyciu” środków podobnie działające do alkoholu, stan nietrzeźwości i wskazujący na spożycie alkoholu etylowego, ustalanie drogi przyjęcia (bierne narażenie, przyjęcie), rozpoznanie narażenia w życiu płodowym (dobór markera), ustalenie źródła pochodzenia wykazanego związku (dieta, leki),
  • rozróżnienia stężeń fizjologicznych, endo- i egzogennych różnych środków (etanol, GHB, CO, cyjanki) oraz poziomów normalnych pierwiastków.